Share This Post

Nieuws

Pitt Hopkins Wandeling 2016 – Verslag van een Ouder

Pitt Hopkins Wandeling 2016 – Verslag van een Ouder

Op 21 mei ben ik met Inge en haar opa en oma naar het schitterende Delfgauw gegaan om deel te nemen aan de Pitt Hopkins wandeling 2016. 20160522_145402

Vorig jaar hebben wij voor het eerst deelgenomen aan dit bijzondere evenement. Slechts enkele maanden nadat Inge met Pitt Hopkins Syndroom gediagnosticeerd was, voor ons was het toen de eerste kennismaking met lotgenoten. Dit jaar keken we er enorm naar uit om weer deel te nemen aan de Pitt Hopkins wandeling.

Dat dit jaar het weer niet mee werkte kon de pret niet drukken. Het was weer een feest om “oude bekenden” weer te zien. En mensen te ontmoeten waarmee ik tot nu toe alleen via internet mee gecommuniceerd had.

Na een welkomstwoord van Piet mochten de kinderen de dag officieel starten met hun eigen run. Over het erf van de gastlocatie de Lusthof liepen de kinderen hun eigen race. Een ieder naar eigen vermogen. Uiteraard werden de kinderen ondersteunt door elkaar, alle ouders, broers, zussen, grootouders, ooms, tantes en alle andere aanwezigen.  Voor mij raakt dit ook direct de kern van de bijeenkomst: “Elkaar ondersteunen en samen iedere stap vieren”.
Ieder van de kinderen is een winnaar en uiteraard werden onze kampioenen officieel gehuldigd met een heerlijke snoep-medaille.

20160522_150053(0)In de prachtige omgeving rondom de Lusthof hebben we allemaal een wandeling gemaakt. Tijdens deze wandeling zijn er veel gesprekken gevoerd. Met de kinderen en met elkaar.

Na de wandeling werd het weer wat natter. Maar gelukkig werd de sfeer niet minder gezellig en met gemak kon iedereen een droog plekje vinden in de partytenten. Ondertussen werd de BBQ al op gestookt.

Voor Inge werd het allemaal net iets te druk. Ik zag haar ongemakkelijk kijken en in elkaar kruipen. Als moeder weet je dan dat het tijd is om te gaan. En ook toen merkte ik dat het fijn is om met gelijkgestemden te zijn. Want op het moment dat ik aangaf dat het tijd was om te vertrekken, was er niemand die om uitleg vroeg of mij op andere gedachten probeerde te brengen. In de auto naar huis spraken mijn ouders en ik de dag door. Onze conclusie is heel simpel: Deze bijeenkomst voelt als een grote familie bijeenkomst. Warm en vertrouwd.

Het is gewoon bijzonder om zo’n middag met elkaar door te brengen.  Ik kijk alweer uit naar de Pitt Hopkins wandeling van volgend jaar.
Maar eerst nog naar de familiedag op 24 september ! !!

Tot ziens iedereen

Groetjes Lida
Moeder van Inge

Share This Post

Leave a Reply

Lost Password

Register